بونهوم ریچارد ذوب می‌شود و دیگر به درد استقرار اف۳۵ نخواهد خورد!

مطابق اسنادی که تارنمای دیفنس نیوز عصر دوشنبه منتشر کرد، برای ارتقای ناوشکن آبی-خاکی بونهوم ریچارد که از روز گذشته در بند سن‌دیگو در حال سوختن است، ۲ سال زمان به منظور حضور در اقیانوس آرام و پشتیبانی و ادغام عملیاتی با اف-۳۵بی، صرف شده بود.

به این ترتیب، نیروی دریایی آمریکا گزینه محدودی برای اعزام نسل بعدی جنگنده‌ها به اقیانوس آرام خواهد داشت.

علاوه بر قیمت چند میلیارد دلاری خود این ناو، نیروی دریایی در سال ۲۰۱۸ قرارداد نوسازی آن را به ارزش ۲۱۹ میلیون دلار به جنرال دینامیکس شرکت ملی فولاد و کشتی سازی اعطا کرد که تا ۲۵۰ میلیون دلار امکان افزایش قرارداد وجود داشت.

بونهوم ریچارد یکی از چهار ناو آبی-خاکی بزرگ است که به روزرسانی‌های خود را دریافت کرده است. کارشناسان می‌گویند که از دست دادن بونهوم ریچارد، چه به طور کامل و یا به خاطر هزینه زیاد تعمیر آن، به طرز چشمگیری به برنامه نیروی دریایی برای تداوم اعزام اف-۳۵بی به اقیانوس آرام، ضربه می‌زند. این موضوع به ویژه با توجه به راهبرد آمریکا در قبال چین و نادیده گرفتن مالکیت آن کشور بر منابع دریای جنوبی چین، توانایی آمریکا را به شدت کاهش می‌دهد.

برایان کلارک بازنشسته زیردریایی و کارشناس ارشد اندیشکده هادسن معتقد است مشکل بزرگ این است که اف-۳۵ تنها جنگنده نسل پنجم نیروی دریایی هستند که به منطقه اعزام و مستقر می‌شوند. بیشتر وقت‌ها می‌خواهیم آنها به صف باشند.

وی افزود: تنها نیمی از کشتی‌های تهاجمی آبی-خاکی قابلیت حمل اف-۳۵بی را دارند و نیروی دریایی به دنبال آن است که اسکادران‌های محل فرود آنها را کاهش دهد. بنابراین، از دست دادن بونهوم ریچارد بر توانایی نیروی دریایی برای فراهم کردن اف-۳۵های مستقر در دریا بدون در نظر گرفتن کشورهای میزبان آنها، تاثیر دارد.

جری هندریکس یک کاپیتان بازنشسته نیروی دریایی و تحلیلگر گروه تلموس هم این مطلب را تایید کرد و گفت آرایش نظامی نیروی دریایی در اقیانوس آرام با مشکل ایجاد شده برای بونهوم ریچارد از ترکیب خارج می شود.

وی افزود: فکر می‌کنم این تاثیر عظیمی داشته باشد. بونهوم ریچارد برای ۲ سال در حال ارتقا بوده است تا بتواند برای عملیات‌های اف-۳۵ آماده شود. قرار بود برای ۸ تا ۱۰ سال آینده به مرکز برنامه استقرار عملیاتی ما در اقیانوس آرام تبدیل شود.

هندریکس خاطرنشان کرد: قرار است کشتی تهاجمی آبی-خاکی تریپولی در ماه جاری به بهره‌برداری برسد اما یک سال و نیم تا ۲ سال دیگر، برای آماده سازی نیاز خواهد داشت و قرار بود در پایان امسال هم کار ارتقای بونهوم ریچارد به پایان برسد.

وی ادامه داد: این یک ضربه بزرگ در برنامه استقرار نیروی دریایی طی ۱۰ سال آینده است ، بدیهی است که ما نمی‌توانیم یک گره جادویی بزنیم و یکی دیگر را ایجاد کنیم.

فیلیپ سوبک فرمانده یگان سوم نیروی دریایی است که در جمع خبرنگاران می‌گوید صدمه به بونهوم ریچارد از ریشه تا ساقه، عرشه، ساختار فوق‌العاده و فضاهای نشیمن و کار تا جلوی کشتی بسیار گسترده است. درجه حرارت داخل بدنه کشتی به ۱۰۰۰ درجه رسیده است. نقطه ای که فولاد را ذوب می‌کند و استحکام کشتی را از بین می‌برد.

هنریکس معتقد است گرما و مدت آتش به این معنا است که کشتی از دست رفته است.

او می‌گوید: فکر نمی‌کنم دیگر بازگردد، فکر می‌کنم آن از بین خواهد رفت. فکر نمی‌کنم این حجم از آتش و حرارت وجود داشته باشد و به آن علامت لایک نشان دهید.